18 de mayo de 2012

Fish Cake

Hoy es día de publicación de la propuesta salada del Circulo Whole Kitchen. Esta vez nos han propuesto unos estupendos Fish Cake.  He adaptado un poco la receta a los ingredientes que tenía y también le he dado algún toque personal sustituyendo la harina normal por "panko" (pan rallado japonés) para que le diera un toque más crujiente. Cómo siempre yo os pongo mi versión pero ya sabeis que la original la podeis encontrar en su blog.

Whole Kitchen en su Propuesta Salada para el mes de Mayo nos invita a preparar un Fish Cake (Pastel de Pescado).


Ingredientes para unas 10 unidades 
  • 450 gr. de patatas
  • 300 gr de bacalao desalado
  • 1 huevo
  • 1 ramillete de perejil
  • 1 limón
  • pan rallado "panko"
  • aceite, sal y pimienta

Preparación:

En una vaporera pondremos a hervir las patatas peladas y cortadas a trozos regulares. A media cocción añadiremos el bacalao desalado, lo aliñaremos con un hilo de aceite y lo dejaremos cocer todo.


Una vez cocido chafaremos las patatas con un tenedor para conseguir un puré. Cuando las patatas estén frías añadiremos el pescado desmenuzado por encima, las hojas de perejil picadas, dos cucharadas de pan rallado, el huevo, la cáscara de limón rallada, un chorrito de zumo de limón, sal y pimienta.


Lo amasaremos todo bien y formaremos unas bolitas que aplanaremos un poco. Las dejaremos reposar dentro de la nevera, tapadas con papel film para que no se sequen, durante una hora más o menos.


Las pasaremos por el pan rallado y las freíremos en abundante aceite caliente hasta que esten doradas. Serviremos enseguida y a disfrutar!


Creo que ha sido todo un acierto utilizar el pan rallado japonés porqué le ha dado un toque crujiente extraordinario.

Como siempre os invito a que visiteis los blogs participantes ya que habrá un montón de variaciones originales e innovadoras.

Carpe Diem!

19 de abril de 2012

Arancini

Una vez más la propuesta de las chicas de Whole Kitchen es una auténtica delicia. Este plato lo conocía y lo había probado pero nunca lo había cocinado y al principio me dio un poco de respeto porque pensaba que se me desmontaría todo el arroz, pero la verdad es que ha resultado muy sencillo y sobre todo muy sabroso.

La receta ha sufrido alguna que otra modificación. Yo os pongo mi versión pero la original podéis encontrarla en su magnífico blog.

Whole kitchen en su Propuesta Salada para el mes de abril nos invita a preparar un plato clásico de la cocina siciliana: Arancini




Ingredientes:


  • 350 gr. de arroz arborio
  • 1'5 l. de caldo de verduras
  • Hebras de azafrán
  • 2 huevos
  • pan rallado 
  • aceite 
  • salsa boloñesa 

Preparación:

Ponemos el caldo al fuego y cuando rompa a hervir echamos el arroz. Lo dejamos unos 13-14 minutos hasta que este tierno. Lo escurrimos bien y lo pasamos a una bandeja. Lo extendemos bien y lo dejamos enfriar.

Para formar las bolas podemos hacerlo con la mano: Nos mojamos un poco las manos, ponemos un poco de arroz en la palma y lo ahuecamos con la otra mano. Ponemos un poco de salsa boloñesa y con otro poco de arroz lo cubrimos y formamos una bola.



Otro sistema es poner un poco de papel film en un molde adecuado. Hacemos una primera capa de arroz, ponemos la salsa boloñesa y cubrimos con otra capa de arroz. Apretamos un poco con cuidado, sacamos del molde y acabamos de dar forma.



Batimos los huevos y pasamos los arancini impregnándolos bien. A continuación los pasamos por el pan rallado y luego los ponemos a freír en una sartén con abundante aceite bien caliente. 




Lo dejamos escurrir un momento sobre un papel de cocina y listos para comer.



Es una receta muy pero que muy sencilla, original y deliciosa. Eso sí hay que comerlos calentitos o templados. 

Una vez más os invito a que paséis por los blogs participantes porque estoy segura de que encontrareis una gran variedad de arancinis a cual más delicioso.

Carpe Diem!

24 de febrero de 2012

Pilotilles amb Mantellina - Cuina de la Memòria d'Olvan

Aquesta es una entrada que tenia pendent des de fa un temps però, com es una entrada especial, volia fer-la tranquil.lament, amb temps i sense interrupcions, i últimament aquests tres factors son dificils de conjuntar-se. A més, jo no sóc una persona amb molta facilitat de paraula o, en aquest cas, de escriptura. De fet, com veieu a totes les entrades, només hi faig una petita introducció i vaig per feina. També es veritat que l'essència del blog es compartir amb tots els que ho desitgin les receptes que fem a casa i que aquest blog va neixer, principalment, per no haver d'anar enviant receptes a uns i altres. Vag trobar que el blog es una eina que facilita molt aquesta tasca.

Esta es una entrada que tenía pendiente desde hace un tiempo pero, como es una entrada especial, quería hacerla tranquilamente, con tiempo y sin interrupciones y, últimamente, estos tres factores son de difícil encuentro. Además yo no soy una persona con facilidad de palabra o, en este caso, de escritura. De hecho, como veis en todas las entradas, sólo hago una pequeña introducción y pongo la receta. También es cierto que la esencia del blog es compartir con todos las recetas que hacemos en casa y que nació, principalmente, para no tener que ir enviando y escribiendo las recetas a unos y otros. Encuentro que el blog es una herramienta que facilita mucho la tarea.

Però aquesta ocasió es especial perquè la recepta d'avui es una d'aquelles receptes de tota la vida però de les que tenen un sentit diferent al purament culinari. L' Abril de l'any passat, l'Anna del blog "M'Agrada Cuinar", va arribar al visitant 100.000 i va fer un concurs en el que sortejava un llibre que, com ella bé diu, el seu valor no es pas económic. Doncs l'afortunada vaig ser jo i em va fer molta il.lusió ja que havia anat seguint tot el que l'Anna ens anava explicant sobre la cuina de la seva comarca i els ingredients típics que feien servir com el blat de moro escairat, del que jo mai abans havía sentit a parlar, però que ara ja he provat i la veritat es que em va sorprendre molt, tant el seu gust com la seva textura. A més el llibre venía am tota mena d'aclariments i explicacions: una auténtica joia que l'Anna havia preparat amb molta cura i on es veia l'estima que hi havia possat. Encara que de forma privada vaig agraïr-li, ho volia fer també públicament, encara que hagi passat una mica de temps. I quina millor manera que dedicant-li una de les receptes que hem fet i que ens ha agradat moltissim, ja que a casa som fans de les mandonguilles.

Pero esta es una ocasión especial porqué la receta de hoy es una de esas recetas de toda la vida pero de las que tienen un sentido diferente al puramente culinario. En Abril del pasado año Anna del blog "M'Agrada Cuinar", llegó a las 100.000 visitas y para celebrarlo realizó un concurso en el que sorteaba un libro que como ella bien dice, su valor no es el económico. Pues la afortunada fui yo y me hizo muchísima ilusión ya que había ido siguiendo todo lo que Anna nos explicaba sobre la cocina de su comarca y los ingredientes típicos que utilizaban y de los que yo no había oído hablar, como el maíz "escairat" que ahora ya he probado y que me sorprendió tanto por su sabor como por su textura. Además el libro venía con un montón de explicaciones: una auténtica joya que Anna había preparado con todo su cariño. Aunque de forma privada le dí las gracias, quería hacerlo también públicamente aunque haya pasado un poco de tiempo. Y que mejor forma que dedicándole una de las recetas que hemos hecho y que nos ha gustado muchísimo ya que en casa somos grandes fans de las albóndigas.

Moltes gràcies Anna per aquest fantàstic regal. Ja hem fet algunes de les receptes i totes per llepar-se els dits!!!

Muchas gracias Anna por este fantástico regalo. Ya hemos hecho algunas de las recetas y todas para chuparse los dedos!!!


El sobre que me trajeron de correos..... Qué ilusión!



La portada


Explicaciones i Anotaciones



Y ahora ya vamos a ello.



Ingredientes:



  • 500 gr. de carna picada de cerdo


  • 1 mantellina (la membrana fina que recubre el higado del cerdo)


  • 1 manzana


  • 1 huevo


  • Miga de pan o pan rallado


  • Ajo y Perejil


  • Sal y Pimienta



Preparación:


En un bol ponemos la carne picada y la mezclamos con una manzana rallada y el resto de ingredientes (excepto la mantellina). Una vez este bien mezclado hacemos las albondigas o "pilotilles" y las envolvemos con la mantellina que habremos extendido en la mesa i cortado en cuadraditos.

Ponemos un poco de aceite, no mucho porque la mantellina ya deja ir grasa, en una sartén y las freiremos a fuego medio para que se cuezcan bine por dentro.



Sencillo y sabroso!




Yo las acompañe con un poco de tomate frito por si alguien quería mojar, pero os puedo asegurar que sólas, tal cual, están estupendas.


En casa, las albondigas siempre las hemos hecho con carne de cerdo ya que nos resultan más sabrosas però la manzana rallada no la había puesto nunca y le da un toque muy especial. La mantellina pensaba que sería díficil de conseguir pero podéis encontrarla facilmente en cualquier tocinería. Así que no hay excusa!


Carpe Diem!


18 de enero de 2012

Pie Británico - Pastel de Carne, Cerveza y Queso

Uno de mis propósitos para este año era publicar una receta a la semana y no sólo esta es la primera sino que una vez más llego a última hora y por los pelos. Además he de confesar que aunque la primera intención era hacerla ayer, al final se me complicó la tarde y la he hecho esta hoy, así que está recién salido del horno.

Una vez más las chicas de Whole Kitchen la han acertado de lleno con la propuesta porque es absolutamente deliciosa. Lástima que alguno no lo haya podido probar.... si no se hubiera ido a ver el futbol.... :):).

Bueno al lío.

Whole kitchen en su Propuesta Salada para el mes de enero nos invita a preparar un clásico de la cocina británica: Pie Británico

En mi caso he preparado la versión que nos proponían del Pastel de Carne, Cerveza y Queso de Jamie Oliver.



Ingredientes:
  • 3 cebollas
  • 3 ramitas de apio
  • 3 zanahorias pequeñas y tiernas
  • 3 ajos
  • 2 ramas de romero frescas, sólo las hojas.
  • 50 gr. de mantequilla
  • 150 gr. de setas portobello
  • 300 gr. de carne de ternera picada
  • 200 gr. de carne de cerdo picada
  • 1 lata de cerveza negra
  • 2 laminas de pasta de hojaldre
  • 200 gr. de queso cheddar
  • 1 huevo batido.
Preparación:

Cortamos las cebollas en juliana y las ponemos en una cazuela con un poco de aceite y un pellizco de sal y otro de pimienta recién molida para que se vaya sofriendo. Lavamos el romero y lo echamos en la cazuela junto con los ajos rallados o prensados con un prensa-ajos y le damos una vuelta. Incorporamos la mantequilla y dejamos que se vaya fundiendo. Añadimos el apio y las zanahorias picado fino y mezclamos.



A continuación incorporamos las setas que habremos laminado y seguidamente la carne.



Salpimentamos y añadimos la cerveza negra. Echamos una cucharada de harina y mezclamos para que le de cuerpo a la salsa y la ligue. Si vemos que hay poco líquido añadimos un poco de agua o de caldo de carne. En este punto podemos ponerlo al horno a 180º durante 2 horas aproximadamente o dejarlo a fuego muy suave durante 1 hora y media aproximadamente. El guiso tiene que quedar con consistencia cremosa pero no muy líquida.


Mientras preparamos el molde. Tomamos una lamina de hojaldre y forramos con ella un molde. Cuando el guiso esté hecho le añadimos la mitad del queso cheddar rallado y mezclamos. Volcamos el guiso dentro del molde preparado. Añadimos por encima la otra mitad del queso rallado, pitamos los bordes con el huevo batido y tapamos con la otra lamina de hojaldre, sellándolo bien. La tapa la habremos rallado un poco y le habremos hecho un agujero en medio a modo de chimenea para que vaya sacando el vapor.

Lo metemos en el horno a 180º hasta que este dorado.


Lo podemos servir acompañado de guisantes hervidos o patatas o verduras al vapor. Una receta sorprendente y deliciosa que os invito a probar.

Carpe Diem!

18 de noviembre de 2011

Bullabesa


Llevo todo el día diciendo: Hoy es día 18, día de publicación y yo en la cama con este catarro.... A ver si me encuentro un poco mejor y voy un rato al ordenador. Y, bueno, al final me he levantado, me he hecho un té bien calentito y hacia el ordenador. Aunque voy a durar 5 minutos porque la cabeza me da unas pocas vueltas.

La propuesta de este mes me ha encantado ya que soy fan de sopas y cremas en todos sus formatos. Y aunque a mi marido es bastante reacio a las sopas de pescado, ésta, con el toque de la salsa, le encantó y disfrutó muchísimo. Lo cierto es que yo he hecho mi adaptación poniendo unos ingredientes y quitando otros que no tenía, pero la esencia es la misma: un guiso mediterráneo de pescado.

Whole Kitchen en su Propuesta Salada para el mes de Noviembre nos invita a preparar un clásico de la cocina francesa: Bullabesa.



Ingredientes 4 personas:
  • 1 cebolla mediana picada
  • 1 puerro grande picado
  • 1 nabo pequeño
  • 1 zanahoria
  • 1/2 Kg. de tomate troceado
  • 4 dientes de ajo pelados y aplastados
  • aceite de oliva
  • 1 hoja de laurel
  • 1 cucharadita de azafrán
  • 1 kg de variado de pescado de roca
  • 6 gambas
  • 6 langostinos
  • 1 rape pequeño del que utilizaremos la cabeza y un lomo.
  • 2,5 l. de agua.
  • pan tostado
Para la salsa rouille:
  • 1 huevo
  • aceite de oliva
  • 1 diente de ajo pelado y sin centro
  • 1 cucharada de carne de pimiento choricero.
  • sal


Cortamos la cebolla y el puerro y lo ponemos a sofreír en una olla con un poco de aceite hasta que esté transparente (unos 5 minutos). Añadimos el nabo y la zanahoria troceados, damos unas vueltas e incorporamos el tomate y los ajos. Lo dejamos cocer todo a fuego un poco vivo unos 5 minutos procurando que no se agarre. Luego añadimos el pescado de roca, la cabeza del rape, y las cabezas de las gambas, el laurel y el azafrán y lo cubrimos con el agua. Salpimentamos y lo dejamos cocer a fuego medio y sin tapar durante unos 30-40 minutos.



De vez en cuando vamos desespumando.



Pasado el tiempo colamos el caldo, presionando bien sobre espinas, pescado y verduras para que suelte todo su jugo y pasamos a otra olla. Encendemos el fuego y lo dejamos 2o minutos a fuego medio, cuando falten 5 minutos añadimos el lomo de rape cortado a dados, las colas de gamba y los langostinos.

Mientras preparamos la salsa rouille, de la que hay muchas versiones. Yo la preparé sin nada de picante ya que la sopa era para cenar y, aunque a mi marido le encanta, yo no soy mucho de picantes. Ya le he prometido que en otra ocasión a él le pondré un poco de pimentón picante. Ponemos el aceite, el huevo entero, la sal y el ajo en el vaso de la batidora. Sin mover el brazo de la batidora al principio, emulsionamos. Luego añadimos la cucharada de carne de pimiento choricero y emulsionamos un poco más hasta que esté todo bien mezclado y tengamos una salsa cremosa.

Serviremos inmediatamente acompañada de la salsa rouille y el pan tostado.


Cómo siempre, en el blog de Whole Kitchen vereis la receta original y os recomiendo que visitéis todos los blogs participantes porque seguro que encontrareis multitud de apetitosas bullabesas.

Carpe Diem!

1 de noviembre de 2011

Flan de Setas


Este año la temporada de setas no está yendo muy bien por el momento. Quizá estos días que ha llovido y si ahora sale un poco el sol aún podemos encontrar alguna variedad en el mercado. Desde luego el tiempo está cambiando mucho. A mí se me hace muy raro celebrar la castanyada casi en manga corta. Recuerdo que cuando era pequeña mi madre me llevaba bien abrigada con abrigo, gorro y bufanda y las castañeras iban todas bien tapadas del frío que hacía. Ahora están en manga corta!

Por otro lado, tenemos la suerte de poder congelar muchos productos y así disfrutar de ellos fuera de temporada como en el caso de las setas utilizadas para este flan suave, aromático y muy otoñal. Además es muy sencillo de preparar.


Ingredientes:
  • 500 gr. de setas variadas.
  • 2 puñaditos de ceps (boletus) secos.
  • 2 huevos medianos.
  • 200 ml. de leche evaporada.
  • 200 ml de nata líquida para cocinar
  • un poco de mantequilla para el molde y para la salsa

Preparación:

Primero ponemos las setas secas en un bol con agua tibia para que se rehidraten.

Calentamos el horno a 180º.

Ponemos un poco de aceite en una sartén y añadimos las setas variadas y la mitad de los ceps previamente escurridos y lo salteamos unos 7-8 minutos. Lo pasamos al vaso de la trituradora o robot, añadimos los huevos, la leche evaporada, un poco de sal y pimienta y lo trituramos hasta obtener una pasta fina.

Ponemos la mezcla en un molde tipo cake o flanera, previamente untados con un poco de mantequilla y lo tapamos con papel de aluminio. Lo ponemos en un recipiente con un poco de agua para poderlo hacer al baño María y lo ponemos en el horno durante unos 25 minutos. Luego sacamos el papel de aluminio y lo dejamos otros 10 minutos. Sabréis si está hecho si lo pincháis con una brocheta y sale seco, igual que en los bizcochos. Tened en cuenta que cada horno es un mundo así que mejor ajusteis los tiempos al vuestro.

Para la salsa ponemos en un cazo un poco de mantequilla y saltamos, bien escurridos, los ceps que teníamos reservados. Una vez salteados añadimos la nata liquida y lo trituramos muy fino. Volvemos a poner en el cazo y calentamos.

Desmoldamos el flan cuando este tibio, lo napamos con la salsa caliente y lo servimos. Yo lo acompañé de unos hojaldres en forma de flor a los que añadí un poco de semillas de amapola para darles color.

Se puede comer caliente, frió o templado. Personalmente me gusta más templado y la salsa bien caliente por encima.



Espero que lo disfrutéis.

Carpe Diem!